Μπορείτε να αγοράσετε τον πιο ακριβό, προηγμένο και εξελιγμένο ανιχνευτή χρυσού που κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή στην παγκόσμια αγορά, αλλά αν η φυσική τεχνική της σάρωσής σας είναι απρόσεκτη ή λανθασμένη, είναι σίγουρο ότι θα αφήσετε πάρα πολύ χρυσό πίσω σας μέσα στο έδαφος. Στην πραγματικότητα, όταν εργάζεστε σε εδάφη με εξαιρετικά υψηλή μεταλλικότητα, οι κακές μηχανικές κινήσεις του σώματος και των χεριών σας αποτελούν την πρωταρχική αιτία για την εμφάνιση ψευδών σημάτων, παρασίτων και, τελικά, για τη μεγάλη απογοήτευση του χειριστή. Ας αναλύσουμε σε βάθος τη φυσική που κρύβεται πίσω από την τέλεια κίνηση σάρωσης και ας δούμε πώς οι κινήσεις του σώματός σας αλληλεπιδρούν άμεσα με το έντονο μαγνητικό πεδίο του εδάφους.
Για να κατανοήσουμε τη σημασία της σωστής κίνησης, πρέπει πρώτα να σκεφτούμε τι ακριβώς συμβαίνει όταν ένας ανιχνευτής μετάλλων ρυθμίζεται και κάνει εξισορρόπηση εδάφους. Το ψηφιακό σύστημα του μηχανήματος λαμβάνει ένα δείγμα από την ακριβή μαγνητική ισχύ του χώματος που βρίσκεται εκείνη τη στιγμή ακριβώς κάτω από τον δίσκο αναζήτησης και αφαιρεί μαθηματικά αυτή την τιμή από το συνολικό ακουστικό σήμα. Το ηλεκτρονικό κύκλωμα της συσκευής λειτουργεί με την προϋπόθεση ότι το έδαφος είναι μια σχετικά επίπεδη, ομοιόμορφη και σταθερή επιφάνεια που διατηρεί την ίδια απόσταση από τον δίσκο κατά τη διάρκεια της κίνησης.
Τώρα, ας φανταστούμε τι συμβαίνει αν ανασηκώνετε τον δίσκο αναζήτησης κατά δύο ή τρία εκατοστά προς τα πάνω στις άκρες της κίνησής σας, κάνοντας μια καμπυλωτή τροχιά σαν εκκρεμές, όπως κάνουν οι περισσότεροι αρχάριοι. Λόγω αυτής της λανθασμένης κίνησης, η απόσταση ανάμεσα στον δίσκο και το πλούσιο σε σίδηρο χώμα αλλάζει δραματικά μέσα σε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου. Ο ανιχνευτής βλέπει μια ξαφνική, απότομη πτώση στην ένταση του μαγνητικού σήματος του εδάφους. Επειδή αυτή η αλλαγή της τιμής γίνεται πολύ γρήγορα, το ψηφιακό σύστημα μπερδεύεται, αδυνατεί να την φιλτράρει και την ερμηνεύει ως την παρουσία ενός πραγματικού, βαθιού μεταλλικού στόχου. Το μηχάνημα βγάζει έναν ήχο, εσείς σταματάτε, σκάβετε μια βαθιά τρύπα και διαπιστώνετε ότι δεν υπάρχει τίποτα μέσα. Στην πραγματικότητα, ξεγελάσατε το ίδιο σας το μηχάνημα με τη λανθασμένη κίνηση του χεριού σας.
Το ίδιο ακριβώς φαινόμενο συμβαίνει αν αφήνετε τον δίσκο να γέρνει προς το πλάι κατά τη διάρκεια της σάρωσης ή αν χτυπάτε κατά λάθος πάνω σε πέτρες και ρίζες. Οποιαδήποτε απότομη μεταβολή στον φυσικό προσανατολισμό του πηνίου σε σχέση με το μεταλλικό πλέγμα του εδάφους προκαλεί ένα τεράστιο κύμα ηλεκτρομαγνητικού θορύβου. Για να εξουδετερώσετε αυτό το πρόβλημα και να επιτρέψετε στον ανιχνευτή σας να λειτουργήσει στο μέγιστο των δυνατοτήτων του, πρέπει να εκπαιδεύσετε το σώμα σας να εκτελεί μια αψεγάδιαστη, πειθαρχημένη και απόλυτα σταθερή κίνηση σάρωσης.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να αλλάξετε τον τρόπο που οπτικοποιείτε την κίνησή σας στο χώμα. Φανταστείτε ότι ο δίσκος αναζήτησης του ανιχνευτή σας είναι ένα βρεγμένο πινέλο βαφής και ο αποκλειστικός σας στόχος είναι να απλώσετε ένα απόλυτα ομοιόμορφο, λείο και σταθερό στρώμα χρώματος πάνω στην επιφάνεια της γης. Πρέπει να κρατάτε τον δίσκο απόλυτα επίπεδο, παράλληλο και flat, σε μια σταθερή απόσταση περίπου ενός έως δύο εκατοστών πάνω από το ανάγλυφο του εδάφους, σε όλη τη διάρκεια του τόξου της κίνησής σας, από την αρχή μέχρι το τέλος της δεξιάς και της αριστερής διαδρομής.
Το δεύτερο κρίσιμο σημείο αφορά τον έλεγχο της ταχύτητας της σάρωσης. Όταν εργάζεστε σε βαριά μεταλλικά εδάφη με χρυσό, το να κινείτε τον ανιχνευτή πολύ γρήγορα είναι ένας σίγουρος τρόπος για να χάσετε τους βαθείς στόχους. Ο επεξεργαστής του μηχανήματος χρειάζεται μερικά χιλιοστά του δευτερολέπτου για να αναλύσει τη μετατόπισση φάσης, να επεξεργαστεί τις αλλαγές των οξειδίων του σιδήρου και να απομονώσει τον θόρυβο. Αν περνάτε τον δίσκο με μεγάλη ταχύτητα, σαν να προσπαθείτε να κόψετε χόρτα, το ψηφιακό σύστημα απλώς θα μπλοκάρει ή θα βγάλει ένα συνεχές παράσιτο. Επιβραδύνετε τον ρυθμό σας. Μια αργή, μετρημένη, ελεγχόμενη και στρωτή κίνηση δίνει στο σύστημα επεξεργασίας σήματος τον απαραίτητο χρόνο για να κάνει τους υπολογισμούς του και να αναδείξει τον κρυμμένο χρυσό.
Τέλος, είναι απολύτως απαραίτητο να επικαλύπτετε (overlap) τις σαρώσεις σας κατά τουλάχιστον πενήντα τοις εκατό σε κάθε σας βήμα προς τα εμπρός. Λόγω της έντονης εδαφικής μεταλλικότητας, το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο του ανιχνευτή συρρικνώνεται και παίρνει τη μορφή ενός στενού, κατακόρυφου κώνου, αντί για μια ευρεία βεντάλια. Αυτό σημαίνει ότι αν προχωράτε πολύ γρήγορα προς τα εμπρός χωρίς να επικαλύπτετε την προηγούμενη διαδρομή, αφήνετε τεράστια τυφλά σημεία ανάμεσα στις σαρώσεις σας, όπου βαθιά ψήγματα χρυσού μπορούν εύκολα να παραμείνουν απαρατήρητα. Περπατώντας αργά, διατηρώντας τον δίσκο flat και επικαλύπτοντας κάθε σας κίνηση, διασφαλίζετε ότι το υπέδαφος εξερευνάται πλήρως και με τη μέγιστη δυνατή ακρίβεια. Η τέλεια τεχνική είναι το κλειδί που ξεκλειδώνει την κορυφαία απόδοση της τεχνολογίας σας.
Αυτά είναι όλα όσα πρέπει να ξέρετε για ανιχνευτεσ χρυσου (gold detectors).